Madinalag-on ang Dios
1Kilala gid ang Dios sa Juda;
bantog siya sa Israel.
2Nagapuyo siya sa Bukid sang Zion sa Jerusalem.[a]
3Didto ginpangguba niya ang nagadabdab nga mga pana sang mga kaaway, ang ila mga taming, mga espada, kag ang iban pa nila nga mga armas.
4O Dios, gamhanan kag halangdon ka samtang nagapadulhog ka halin sa mga bukid nga sa diin ginpamatay mo ang imo mga kaaway.[b]
5Ginpang-agaw mo sa maisog nga mga soldado ang mga pagkabutang nga gin-agaw nila sa iban.
Kag nagkalamatay na sila tanan;
bisan ang ila mga kamot indi na nila maalsa.
6O Dios ni Jacob, sa imo nga pagsabdong nagkalamatay ang mga manugkabayo kag ang ila mga kabayo.
7Ginakahadlukan ka, O Dios.
Sin-o bala ang makaagwanta sa imo kon mangakig ka?
8Halin sa langit naghukom ka.
Nahadlok sa imo ang mga tawo sa kalibutan kag naghipos sila
9sang naghukom ka, O Dios, sa pagluwas sa tanan nga ginapigos sa kalibutan.
10Sigurado nga ang imo kaakig sa mga tawo[c] makahatag sang pagdayaw sa imo;
ginapunggan mo pa ang nabilin mo nga kaakig.[d]